ANIME NO LIMIT LIVE#1 คอนเสิร์ตปล่อยแก่
posted on 21 Jun 2009 02:54 by sepha-sephiroth in ETC
ช่วงนี้ก็ไม่นึกไม่ฝันเหมือนกันว่าจะได้มานั่นง up blog เนี่ย เนื่องจากวานนี้ได้ไปดูคอนเสิร์ต 『ANIME NO LIMIT LIVE #1 : HIRONOBU KAGEYAMA V.S. MASAAKI ENDOH LIVE IN BANGKOK 2009』 กับช่วงนี้ต้องลงเรียนภาษาญี่ปุ่นตั้ง 3 ตัว
ไม่ลงไม่ได้ไม่งั้นไม่จบสักกะที ทำแต่งาน....เลยลงวิชาตัวที่มันง่าย ๆ ไปก่อน แล้วก็มารู้ซึ้งว่าเหลืออีก 3 ปีเนี่ย ชีวิตคนเรามันช่างสั้นจริง ๆ เหลือแต่ญี่ปุ่นเนี่ยแหละ...ลากเลือดชะมัด เลยคิดว่าจะเอาให้รอดให้ได้
เลยไม่ได้เข้า blog เล่น net ชีวิตเศร้าจริง ๆ เผอิญว่าไปดูคอนเสิร์ตมาต้องนอนค้างบ้าน 『koibito』 เลยได้มาเขียนเนี่ย ว่าแล้วก็เข้าเรื่องเลยล่ะกัน
ไปงานคอนเสิร์ตมา แล้วก็นั่งคิดในใจว่า "โหย! นี่มันงานปล่อยแก่(ของตรู)ชัดๆเลยนี่หว่า"
รู้จักเพลงที่เขาร้องตั้งแต่สมัยหน้าตา Jetman นี่ยังกะหนังไทยรุ่น "มิตรชัย บรรชา" ตอนแรกคิดว่านั่งหลัง ๆ คงจะมองไม่เห็นหรือได้อรรถรถไม่เยอะนัก ที่ไหนได้ "โคตรมันเลย!!!!" นี่มัน...เอาชีวิตวัยเด็ก...วัยรุ่น...เกือบ Half live กลับคืนมาได้อัตโนมัติ จากที่เครียด ๆ เรื่องเรียนนี่ โดดในงานคอนเสิร์ตแทบลืมความเครียด...ลืมแก่กันไปเลยทีเดียว
จากประสบการณ์ที่ไปงานคอนเสิร์ตมาประมาณ 2 ครั้ง (ไม่ใช่ของสองคนนี้นะ) คิดว่าการเตรียมกระดาษให้ไปเซ็นต์ลายเซ็นในงานคอนเสริ์ตเนี่ยไม่มีทางที่จะได้เซ็นต์เลยแม้แต่น้อย เลยไม่ได้เตรียมไปสักกะแผ่น สุดท้าย!หน้าด้านหน้าทนเอา "บัตร" เนี่ยล่ะว่ะ ให้เขาเซ็นต์ซะเลย แล้วถ้าจะถามว่าทำไมไม่ซื้อ "โปสเตอร์" ในงานก็มีแล้วให้เขาเซ็นต์ล่ะ ก็นั่นแหละ...จากประสบการณ์ทำให้รู้ว่าซื้อแล้วไม่ได้เซ็นต์เนี่ย "โคตรเสียเซลฟ์เลย" แล้วไม่รู้จะเก็บไว้ไหน เลยคิดว่าจะไปหากระดาษ A4 มา print แถบ logo ข้างบนแล้วเอาบัตรคอนเสิร์ตที่ให้เขาเซ็นต์ไปแปะแล้วเคลือบไว้ คราวหน้าจะไม่พลาดแล้วในการเตรียมกระดาษ และนี่คือหน้าตาของมัน (เดี๋ยวไว้ไป scan ที่บ้านก่อนแล้วค่อยมา up ใหม่ แต่เมื่อไรล่ะ?
)
ไม่ต้อง "งง" นะครับว่าทำไมมันซ้ำกันกะ blog นั้น ก็ผมกะ 『koibito』 ไปดูด้วยกันมาพร้อมกะเพื่อน ๆ พวกเขาที่รู้จักกันอีก 3 คน ไม่รู้จักอีก 2 รวมผมกะ 『koibito』 เป็น 7 คน ที่เจ็บใจที่สุด : ก็คือ อุตส่าห์ได้บัตรเบอร์ 07 ตามสโกแกน blog ตัวเองแท้ๆ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่ได้นั่งเบอร์ 07 นั่งเบอร์ 11 ก็อุบาทว์หยิบบัตรผิดไปให้เขาเซ็นต์ผิด เอาเบอร์ 08 ของ 『koibito』 ไปให้เขาเสร็จครบสองคน ส่วนยัย 『koibito』 ก็ดันเอาเบอร์ 07 ไป แต่เซ็นต์แค่คนเดียว (คือ เอ็นโด) "โอ! แม่จ้าวววววววววววว.....บ้าที่สุด" สโลแกนป่นปี้หมดแย้วง่ะ
ฮือๆๆๆๆๆๆ.....แอ๊ๆๆๆๆๆๆๆ
- อันบน ที่นั่งแถว X เบอร์ 08 เซ็นต์ครบสองคน (แต่ไม่มีวันที่กำกับ)
- อันล่าง ที่นั่งแถว X เบอร์ 07 เอ็นโดคนเดียวเดียวโดด "เซ็งเป็ด!" (แต่อันนี้มีวันที่กำกับ)
เพลงงานคอนเสิร์ต
『ANIME NO LIMIT LIVE #1 : HIRONOBU KAGEYAMA
V.S.
MASAAKI ENDOH LIVE IN BANGKOK 2009』
- CHA-LA-HEAD-CHA-LA (DragonBall Z:1989)
- Bakuryuu Sentai Abaranger (Bakuryuu Sentai Abaranger:2003)
- Chojin Sentai Jetman (Chojin Sentai Jetman:1991)
- Ai wo Torimodose!! (Hokuto no Ken:1984)
- Yuzurenai Negai (Magic Knight Rayearth:1995)
- Yuusha-Ou Tanjou! (The King of Braves GaoGaiGar:1997)
- God Knows (Suzumiya Haruhi no Yuuutsu:2006)
- ~Sweet Vacation~ เพลงหวานสไตล์สบาย ๆ ให้ชวนแฟนให้เวลาว่างก่อให้เกิดประโยชน์ ไปเสียตังค์ ไปเที่ยวกัน ไปเล่นกัน (คนข้าง ๆ ผมบอกว่า "เธอไม่ใช่ 2D เราไม่ลุก!!!!!")
- Arare
- Ikkyu-san (เขียนถูกหรือเปล่าหว่า???)
- Doraemon
- Doraemon (Version Thai)
- Pegasus Fantasy (Acoustic Version)
- Pegasus Fantasy (Saint Seiya:1986)
- Soldier Dream (Saint Seiya:1988)
- SKILL (Super Robot Wars Alpha 2:2003)
- Kokoro wa Tamago (Chojin Sentai Jetman:1991)
ตั้งแต่เริ่มจนถึงการจบคอนเสิร์ตนั้น สร้างความมันส์และความสนุกสนานสุด ๆ และมุขอะไรบางอย่างที่ คาเงะ-ซัง และ เอ็นโด-ซัง เล่นแล้วเหมือนมุขคนแก่ที่เราจะเห็นได้ตามหน้าการ์ตูนต่าง ๆ ที่มักจะนั่งอยู่บนฟูกแล้วมีพัดเคาะหัวตัวเองอะไรทำนองนั้น....
เริ่มแรกมีโฆษณาขึ้น แล้วก็จะพูดในประมาณว่า "คนที่มาดูคอนเสิร์ต ไม่ดูดงบัง หรือไม่ก็ Wonder Girl แน่นอน พี่เบิร์ดก็ไม่ไป เสก โลโซก็ไม่ไปอะไรทำนองนั้น" (แต่เราก็ดูนะ แต่แค่ไม่ไปดูคอนเสิร์ตเท่านั้นเอง) แล้วคนสองคนออกมาเล่นโชว์กีต้าร์ขั้นเทพให้เราดู (ขอโทษนะที่จำชื่อไม่ได้) ต่อด้วยเพลง CHA-LA-HEAD-CHA-LA ที่ทุกคนนั้นได้ยินแล้ว กระโดดโหยงเหมือนลุงคาเงะแกจุดไฟในตัวเรา หรือจุดไฟเก้าอี้ที่เรานั่งจนต้องลุกขึ้นมา "ปล่อยแก่" อย่างเต็มขั้น จุดไฟแล้วเราต้องเต้นอย่างบ้าคลั่งมีแรงเท่าไรใส่ให้หมด ตั้งแต่เพลงร้องได้ยันไม่ได้ เราก็จะพึมพำไปในที่ karaoke เขาทำมาให้ "บัตร 800 เต้นโหยงเหยงเหมือนบัตร 2000" เสียงแหบแห้งกันเลยทีเดียว
แล้วก็ระหว่างพักอยู่ช่วงหนึ่งมี "Sweet Vacation" สาวน้อยน่ารักสดใส โมเอะหน่อย ๆ (แล้วแต่คนนะ) ดาราคนไทยร้องเพลงญี่ปุ่น ระหว่างที่ร้องไปเรื่อย ๆ นั้น ถึงเพลงสุดท้าย สาวน้อยสุดโมเอะ "เมย์" ก็บอกว่า "ลุกขึ้นมาเต้นกันเถอะ!" (เท่าที่ผมสังเกตุเห็นเหมือนกับว่าส่วนใหญ่จะฟังเพลงสาวน้อยโมเอะนี่แล้วพักเหนื่อยซะมากกว่า แล้วเอาแรงที่เหลือไปใส่ให้ลุงสองคน...ผมก็เป็นนะ เพราะว่า เหมือนโดนลุงสองคนติดไฟที่ร้อนแรง แต่ฟังสาวน้อยแล้วเหมือนไม้ขีดจุดง่ะ....แต่เพลงของเธอก็เพราะนะครับ เหมือนกับแบบว่าจะต้องฟังแบบสบาย ๆ มากกว่า) คนข้าง ๆ บอกว่า "ถ้าเธอเป็น 2D ฉันลุกไปแล้ว!!!" ผมหันหน้าไปมอง "
"
ต่อด้วยสักพักนึง สาวน้อยโมเอะลงจากเวที มีบุคคลที่ไม่คาดฝันปรากฎขึ้น "น้าต้อย!!!!" น้าต้อยครับ....ทุกท่าน เหล่าทุกคนที่รู้จักชักกล้องไม่ทัน มาพูดว่า "ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. เสนอ...." (เมื่อก่อนยังเป็นช่อง 9 เนอะ เดี๋ยวนี้กลายเป็น "โมเดิร์น Nine TV" ไปซะแล้ว) แล้วแกก็ตีจากไปไม่มีปี่มีขลุ่ย ให้สาวน้อย(ใหญ่???)ขึ้นเวทีมาแทน จอมอนิเตอร์ขึ้น Arare เท่านั้นแหละครับ จากทุกคนที่นั่งอยู่กับที่ กลับมามีชีวิตชีวาราวกับฟั่นเฟืองหรือสมองส่วนไหนมันกระตุ้นให้หึกเหิมกันอีกครั้ง (พึ่งเคยเห็น Karaoke เพลง Arare มันร้องยากขนาดนั้นเชียวหรือเีนี่ย) ตามด้วย Ikkyu-san และ Doraemon แล้วเจ๊ก็จากไป พร้อมกับพูดภาษาไทยไฟแลบ จนคิดว่าอยู่เมืองไทยมากี่ปีเนี่ย
ลุงคาเงะและลุงเอ็นโดมาพร้อมกับกีต้าร์โปร่งเพื่อร้องเพลง Doraemon และ Saint Seiya แต่ทักทายกันด้วยคำที่ทุกคนมิรู้ลืม นั่นคือ "แหล่มเลย!!!!" ตอนแรก ๆ ก็ฟัง "งงๆ" ว่าลุงแกพูดอะไรหว่า จนคนแถวหน้าเขาสอนจนลุงเอ็นโดออกเสียงซะชัดเชียว แถมชอบใจอีกต่างหากพูดใหญ่เลย ดังนั้นคนทั้งคอนเสิร์ตจึงขาดคำพูดนี้ไม่ได้เวลาชมพวกลุงเขา
อิอิอิ.....
เพลงสุดท้ายลาขาดด้วยเพลงกินใจมาก (ถ้าจำไม่ผิดนะ...เพราะโดดพิษแสงไฟส่องเข้าตามากไป + ยังไม่ได้กินข้าวอย่างเต็มอิ่มเลยอาจจะมีอาการเบลอเล็กน้อย) Kokoro wa Tamago (Chojin Sentai Jetman:1991) ขบวนการ Sentai ที่ยอดฮิตมากที่สุด (สำหรับผมในวัยเด็กนะ จำได้ว่าหลังจากที่ดูซีรี่ย์นี้ไป แล้วต่อด้วย 『恐竜戦隊ジュウレンジャー ขบวนการนักรบไดโนเสาร์ จูเรนเจอร์』 เนี่ย ก็ยังชอบอยู่นะ พอเป็น Ver.Eng ทีเดียว ผมเลิกดูเลย ประมาณว่า....เล่นเอาฉากญี่ปุ่นมาสัก 90% เห็นจะได้ เลยเลิกดูขบวนการเรนเตอร์ไปเลย แต่พอตอนหลังได้หวนกลับสู่วงการอีก (ทำอย่างกับนักมวย) ก็กลับมาดู 『特捜戦隊デカレンジャー ขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์』 อีก โอ...แหล่มเลย!!!!! สนุกมากกกกกก....เลยดูซี่รี่ย์อื่นต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งล่าสุดมาบ้า 『仮面ライダー電王 มาสค์ไรเดอร์เดนโอ』 อันนี้ก็แหล่ม....อีกแล้วครับท่าน) นั่นแหละ
และสิ่งสุดท้ายอันน่ามหัศจรรย์ใจที่สุด คือ "นี่มันงานปล่อยแก่กะรวมญาตินี่ฟ่า!!!???" เพราะก่อนเริ่มงานไปเจอคนรู้จักที่ไม่ได้เจอหน้ากันมานานแสนนานเหมือนนิทานก่อนนอน
พอคอนเสิร์ตจบก็มาจะญาติ(เพื่อนนั่นแหละ)อีกคนนึงที่ไม่ได้เจอกันมานานแสน
นานเช่นกัน เพื่อนอ้วน? ผอม? สบายดี? ป่วยไข้?
ทำงานอะไรกันนี่? ผมแทบไม่ทราบความเป็นมาเลย
(เพื่อนภาษาอะไรว่ะเนี่ย....เพื่อนไม่ทิ้งก็ดีแค่ไหนแล้วเนี่ย
ว๊า!!!!แย่จัง
อิอิ...หนีออกจากโลกแห่งความจริง) แต่...ถึงกระนั้นผมก็ยังจำชื่อแ่ซ่พวกเขาได้อยู่นะครับ ความจริงใจยังมีอยู่นะครับ
และตอนเซ็นต์ลายเซ็นต์ผมได้บอกกับพวกเขาไปว่า
- 『コンサートは楽しかったです』 ประมาณว่า
- "คอนเสิร์ตเนี่ย....แหล่มเลย" (คอนเสิร์ตสนุกมากครับ!!!!!)
- ตอนแรกกะจะเิติม とても เข้าไปด้วย ประมาณว่า "โคตรๆ..."
~ 終わります แหล่มเลย!!!! ~
ปล.ทิ้งท้าย
- ที่ผมพล่ามอย่างนี้ ขอให้ทุกท่านพึงสังวรไว้ว่า "คนเขียน blog มันปล่อยแก่"
- คิดว่า Jetman นี่มั้ง? ที่เป็นขบวนการเรนเจอร์รุ่นแรกที่มีการ "แต่งงาน" นอกนั้นรุ่นหลัง ๆ จะออกแนวความรักของวัยรุ่นซะส่วนใหญ่ ไม่เอาผู้ใหญ่มาเล่นแล้ว (แต่ว่ารุ่นนั้นมันอายุวัยรุ่นหรือเปล่าหว่า หน้าแก่มั่ก ๆ )
- Sweet Vacation พยายามต่อไปนะครับ (ว่าแต่ตอนเซ็นลายเซ็นต์มีใครให้เขาเซ็นต์บ้าง? เหมือนผมเห็นว่าทุกคนให้ลุงทั้งสองเซ็นต์เสร็จแล้วก็จากไป ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เซ็นต์เสร็จแล้วจากไป)
- ต่อไปถ้ามาทั้งวง JAM Project จะนั่งบัตรที่แพงที่สุด ยิ่ง Yoshiki แห่ง Basara มา (เน้น)
- คราวนี้เตรียมกระดาษไม่ทัน คราวหน้าเอาใหม่
- จะไม่หิ้วอะไรที่ไม่จำเป็นไปอีกแล้ว กระโดดไม่ถนัด
- บัตรคอนเสิร์ตที่มีการแสดงให้ถึงขนาดนี้ ไม่แพงอย่างที่คิด ญี่ปุ่นแพงก่านี้ ยังไม่ได้จับมือหรือเซ็นต์ลายเซ็นต์เลย
- พอดูคอนเสิร์ตนี้แล้ว อยากดูของ NOBUO UEMATSU คนประพันธ์เพลง FINAL FANTASY จัง จะได้ Encore เพลง ONE WINGED ANGEL
- พี่ผึ้ง....อยากให้มาด้วยจัง ทุกคนที่รู้จักด้วย....หรือเราไม่เห็นเองหว่า????
- การเขียน blog นี้ ความรู้สึกส่วนตัวล้วน ๆ ไม่ได้มีอคติกับสิ่งใด
- ขอบคุณทุกท่านที่จัดงานนี้ขึ้นมาด้วยนะครับ ถ้ามีงานอื่นที่เกี่ยวกับเรื่องการ์ตูนหรือเกมแบบนี้อีก ก็ขอให้ประสบความสำเร็จนะครับ สู้เ้ค้า!!!!!!

ขอบคุณที่แอดนะครับคุณสิงโตใส่แว่น แล้วทุกคนที่เคยอ่าน Blog ผมไม่ต้องตกใจนะครับ ผมยังไม่หายตายจากไปไหน ยังมีโปรเจคที่ยังสัญญาไว้กับเพื่อน ๆ อยู่ แต่ช่วงนี้เป็นกังวลกับภาษาญี่ปุ่นที่เรียนมาก ก็เลยทำให้การอัพนั้นไม่ค่อยสะดวก
คอนนี้ไม่ได้ไป เพราะไม่ได้รู้จักเพลงของป๋ามากพอ (รู้จักอยู่ไม่กี่เพลง แถมเพลงใหม่ๆทั้งนั้นด้วย)
จขบ.ดูไลฟ์ฮีโร่ด้วยสินะคะ?
งั้นขอแอดนะ ชอบเหมือนกันค่ะ
เมื่อไหร่จะมีคอนรวมดารานักแสดงฮีโร่มาไทยมั่งน๊อออออออ
#1 By Yu-yun_ on 2009-06-21 07:51